Andrzej

Groos starych pretensji!

Wielu moim znajomym trafiają się przeróżne przypadki, czasem wesołe, czasem smutne. Bywa jednak, że ten i ów, ze zwykłych, generalnie mało istotnych przypadłości, poprzez brak rozwagi i niepojętą zajadłość, potrafi zbudować tragedię.

Oto, dwóch czy trzech moich przyjaciół, a może jeszcze kilku innych, nie wszyscy bowiem się chwalą, co w tym przypadku nie ma w gruncie rzeczy najmniejszego znaczenia, dopadła normalna w naszym wieku przypadłość zwapnienia żył, problemów z krążeniem, etc.

Są to najczęściej skutki starzenia się, ale również, co nie podlega raczej wątpliwości, wszelkich zaniedbań jakimi w przeszłości jakże często obdarzaliśmy nasz organizm. Nie są to oczywiście dolegliwości wykluczające człowieka z życia, powalające go, czy choćby uniemożliwiające mu w miarę swobodne poruszanie się.

Wywołuje to wszakże kilka nieprzyjemnych, permanentnie towarzyszących temu skutków, a więc pękania naczyń krwionośnych, stanów zapalnych, wybroczyn, swędzenia, etc.

Czytaj dalej „Groos starych pretensji!”…

Jest dobrze, ale nie beznadziejnie!

Jak podały piątkowe media, światło dzienne ujrzał niedawno raport pt. „Ocena wyników wyborów i perspektywy centrolewicy”, opracowanie którego zlecił znanym politologom, ale niestety również politykom lewicy szef SLD Wojciech Olejniczak.

W zespole same znane postaci, między innymi: prof. Janusz Reykowski, Krzysztof Janik, Lech Nikolski, Andrzej Celiński, prof. Jacek Raciborski, Krzysztof Teodor Toeplitz i prof. Jerzy Wiatr. Wg informacji, w ostatni czwartek raport omówiony został na posiedzeniu zarządu SLD, ma być też przedmiotem dyskusji w gronach politycznych LiD, oraz planowanej na luty Radzie Krajowej Sojuszu, choć np. Sekretarz generalny SLD Grzegorz Napieralski powiedział PAP, że nie przeczytał jeszcze tej analizy.

Autorzy raportu, jak wynika z prasowych enuncjacji, szanse LiDu na zbudowanie silnej opozycji, w ogóle na uratowanie bytu lewicy, widzą wyłącznie w przypadku przeobrażenia się i zaprezentowania czytelnego programu, co już samo w sobie budzi poważne wątpliwości.

Czytaj dalej „Jest dobrze, ale nie beznadziejnie!”…

Jak długo można grassować?

Nie zamierzałem właściwie zabierać głosu w sprawie twórczości, a tym bardziej w kwestii ostatniej książki profesora Jana Tomasza Grossa, choć nie ukrywam, że wiele jego słów uznaję za zbędne, właściwie szkodliwe i to głównie dla Żydów.

Wielokrotnie wyrażałem już swój stosunek do Żydów i nie tylko, on nadal jest dokładnie taki sam. Generalnie rzecz ujmując, ja nie toleruję idiotów, chamów, nachałów, etc. bez względu na ich wiarę, narodowość, płeć i wszelkie inne „parametry”. Od prawie dziewiętnastu lat żyję w rzekomo demokratycznym państwie, w którym zgodnie z obowiązującą konstytucją mamy zawarowane jakże wiele bardzo rozumnych, faktycznie demokratycznych przywilejów.

Niestety, w tym sielankowym zdawałoby się obrazie, jest pewien szczególny artykuł Kodeksu Karnego, który ostatnio przywoływałem już dwa razy, tj. art. 196, mówiący:

„Kto obraża uczucia religijne innych osób, znieważając publicznie przedmiot czci religijnej lub miejsce przeznaczone do publicznego wykonywania obrzędów religijnych, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2”.

Jest on dla mnie o tyle niepojętym, że zawsze wychodziłem z założenia, iż każda rzecz, która sama nie broni się swoją dostojnością, godnością, swoją „świętością” i nietykalnością, jest tworem wadliwym, chorym, wymagającym szczególnej opieki.

Obok tego paragrafu, funkcjonuje w naszym, zresztą nie tylko polskim obyczaju, czy jak to zwać tam, kolejny niezrozumiały dla mnie zakaz, mianowicie szczególna ochronna godności Żydów.

Czytaj dalej „Jak długo można grassować?”…

Hamulcowi zaparli się nogami!

Wczoraj, na witrynie Onet.pl z wielką uwagą przeczytałem rozmowę opublikowaną wcześniej w „Gościu Niedzielnym, dosyć rozwlekłą za sprawą zawiłych wywodów ks. prof. Jerzego Szymika, jaką przeprowadził z nim Jarosław Dudała, dziennikarz związany głównie z mediami katolickimi. Tematem tej rozmowy była ostatnia encyklika papieża Benedykta XVI -

„A Bóg przeprowadzi mnie przez każdą z dolin ciemnych”,

z dosyć zaskakującym i niepojętym dla mnie podtekstem, mianowicie z odwołaniem się do „casusu” profesor Marii Janion i Kuby Wojewódzkiego. Darujmy sobie nieuprawnione niczym przywoływanie wypowiedzi osób, jak ma to miejsce w tej rozmowie w przypadku cytowania wypowiedzi pani profesor Marii Janion, nie dając jej przy tym żadnych szans, zarówno na obronę jak i na wyjaśnienie postawionych przez nią tez, jakże ulubione chwyty pewnego gatunku „fachowców”, bowiem najbardziej zdumiewa mnie w tej dyskusji, a właściwie nawet szokuje, niczym nie uzasadnione „współczucie”, a przynajmniej jego publiczne wyrażanie, z jakim to ksiądz Jerzy Szymik jawi w stosunku do Kuby Wojewódzkiego.

Sprowokowany co prawda przez Jarosława Dudałę mówi oto ksiądz Szymik:

Czytaj dalej „Hamulcowi zaparli się nogami!”…

Normalnie nienormalnie.

Od zawsze bulwersowały mnie wszelkie objawy pospolitego chamstwa, szczególnie zaś w przypadku pomawiania kogokolwiek o niestworzone i niepotwierdzone przez nikogo historie, pomawianie go dla własnej korzyści, lub co gorsza, wyłącznie dla siania fermentu, dla zadymy, dla draki.

Bulwersuje mnie również, kiedy w odpowiedzi na „bezpodstawne pomówienie”, jak to najprawdopodobniej ma jednak miejsce w przypadku gorącego aktualnie tematu, a tak przynajmniej twierdzi Szef Gabinetu Prezydenta RP Maciej Łopiński, on sam w chwilę później odpowiada innym, najprawdopodobniej równie „bezpodstawnym pomówieniem”, wpisując nadto w nikomu nie przynoszącą zaszczytu, ani korzyści pyskówkę, byłą żonę posła Janusza Palikota.

Ja nawet rozumiem, potrafię, czy też chcę to zrozumieć, że nawet już tylko pewne pytania, tym bardziej, jeśli rzeczywiście nie znajdują uzasadnienia, gdy są krzywdzące i obraźliwe, mogą denerwować.

W przypadku jednak osób publicznych, na co powołuje się zresztą poseł Janusz Palikot, każde pytanie, oczywiście, jeśli są ku temu jakieś, wątpliwe nawet przesłanki, tym bardziej jeśli pytanie ma służyć państwu, jest dopuszczalne.

Czytaj dalej „Normalnie nienormalnie.”…

Prawda, czy stare nawyki?

Parafrazując wypowiedź Rzecznika Praw Obywatelskich, dr Janusza Kochanowskiego:

„Nie wziąłem pod uwagę, że słuchają mnie idioci”

można by nawet powiedzieć, iż nie wzięliśmy pod uwagę, że Rzecznikiem Praw Obywatelskich może zostać pospolity cham.

Co jeśli dodać do tego, kolejne jego powalające wypowiedzi:

„Może to dlatego, że Polacy wyssali antysemityzm z mlekiem matki”,

czy:

„Czy głupców mam przeprosić, że się głupcami urodzili?”,

zdaje się to być sprawą absolutnie oczywistą, a nawet upoważniałaby do zdecydowanie dalej posuniętych wniosków.

Czytaj dalej „Prawda, czy stare nawyki?”…

I kto tu rządzi?

Jeśli dobrze zrozumiałem intencje Donalda Tuska, rząd jego chce w końcu skończyć z działaniem na ślepo, chce rozpoznać skalę rozpiętości zarobków lekarzy, ich rzeczywiste dochody, etc.

Co zrozumiałe, choć nie powinno to dotyczyć wyłącznie jednego zawodu, nawet jeśli są to lekarze, za dobrą pracę winno przysługiwać godne wynagrodzenie, ale nikt przecież nie odbiera lekarzom prawa do walki o ich godność i dowartościowanie.

Niegodne jest jednak, szczególnie zaś w kilku zaledwie zawodach, w tym właśnie w służbie zdrowia, kiedy ta walka dotyka również, czy nawet w sposób szczególny ludzi pilnie potrzebujących pomocy.

Ciekawi mnie bardzo, cóż powiedzieliby np. panowie doktorzy Krzysztof Bukiel i Tomasz Undreman, gdyby płonęły ich domy, a strażacy walczący o swoje dobro, odstąpili w ramach protestu od akcji gaszenia?

A cóż powiedziałyby np. szlachetne skądinąd pielęgniarki, gdyby wobec grożącego im niebezpieczeństwa ze strony jakiegoś bandziora, strajkujący akurat policjant powiedział – przepraszam panią, przykro mi, ale my akurat protestujemy!

Czytaj dalej „I kto tu rządzi?”…

Uderz w stół ..

I oto, dosłownie jakby na zmówienie, po moim wczorajszym wpisie, pojawił się dzisiejszy zapis na blogu Wojciecha Wierzejskiego, wpis, który w kilkunastu zdaniach zawiera więcej obelg niż potrafi to wymyślić nawet tęgi umysłowy zboczeniec.

A czyni to polityk, człowiek który był posłem na Sejm, ubiegał się nawet o mandat europosła. I dosłownie nikogo, nawet broniącego ludzki honor kościoła nie interesuje ten stek bzdur i pomówień. Śmiem twierdzić, że żaden prokurator, nie tylko, że z urzędu, ale nawet po otrzymaniu stosownego zawiadomienia o naruszeniu ludzkiej godności i uczuć, nie zajmie się tym plugastwem, że oddali je bez podjęcia jakiekolwiek działań.

A cóż my tam znajdujemy?

Otóż poluzował sobie tym razem pan Wojtek, a rzecz tyczy się o organizowaną w Polsce w 2010 r. wielką paradę Europride (Parada gejów i lesbijek), na którą, jak to ocenia pan Wojciech może przyjechać nawet milion osób.

Czytaj dalej „Uderz w stół ..”…

Testowanie Tuska!

Paplają sobie politycy, opowiadają dosłownie pierdoły, wierząc, że ich paplanie, że te ich „niebotyczne” wizje własnych karier, są rzeczywiście marzeniem społeczeństwa.

Pieni się oto wicemarszałek Putra, pieni się zresztą większość polityków PiS, nie wykluczając samego prezesa, że w ostatnich wyborach PiS poparło coś tam ponad pięć milionów Polaków, tj. więcej niż w poprzednich, w tych zwycięskich. I mają oczywiście rację, ale oni fascynują się wyłącznie liczbą i zadziwiającym mimo przegranej wzrostem poparcia, nie zatrzymując się ani nad istotą tego wzrostu, ani nad przyczyną swojej porażki.

Większość polityków, wszystkich zresztą orientacji, wierzy, że jedynym powodem przegranej PiS był fakt, że PiS zdobył mniej głosów niż PO. I to też jest prawdą, ale nikt nie zadumał się głąbiej nad istotą problemu, a słyszę już nawet, iż było to wyłącznie wynikiem błędów marketingowych popełnionych w czasie kampanii wyborczej, co również jest prawdą, choć źle świadczy już wyłącznie o nas, o elektoracie.

Czytaj dalej „Testowanie Tuska!”…

Bój to nie był ostatni!

Źle się dzieje w państwie Duńskim, pisał swojego czasu William Shakespeare i to samo można by dzisiaj powiedzieć o naszym kraju.

Pomijając już bowiem dziwną manierę komentowania decyzji obecnych ministrów przez ich poprzedników, nie zawsze chlubiących się wybitnymi, czy choćby wartymi wspomnienia osiągnięciami w czasie swojej kadencji, ta niczym nie uprawniona kontestacja klasy, dokonań i decyzji obecnych ministrów, świadczy o pogłębiającej się brutalizacji obyczajów, o utracie dobrego smaku i godności przez pseudopolityków i pseudoelity.

Oto, równolegle z zaogniającym się dosłownie już konfliktem między byłym i obecnym ministrem sprawiedliwości, podobne napięcie rośnie na linii były i obecny minister obrony narodowej, a przecież atakowane jest również ministerstwo spraw zagranicznych, w ataku na swoich następców nie ustaje też były minister edukacji, a i inni dosyć zresztą regularnie również dają znać o sobie.

A przecież i wysocy przedstawiciele, a nawet reprezentanci obecnego obozu, też nie ustępują w wymianie tych „grzeczności”. W czynieniu atmosfery swoistej wojny nie ustają również ministrowie i doradcy prezydenta.

Czytaj dalej „Bój to nie był ostatni!”…